Spokojna, nowoczesna stolica Pakistanu — zazwyczaj pierwsza brama przed wyjazdem w góry. Zielona, uporządkowana, otoczona wzgórzami Margalla.

Dolina, w której większość podróżników się zakochuje: tarasy pól, starożytne forty, turkusowe jeziora i słynna z ciepła kultura. Kwitnące morele wiosną, złote topole jesienią.

Punkt wyjścia w drogę do największych szczytów i lodowców świata, wśród zimnej pustyni, jezior i dramatycznych granitów. Baza dla wypraw w stronę K2 i Baltoro.

Mogolskie serce Pakistanu — wielka architektura, ogrody i jedno z najsłynniejszych miast kulinarnych Azji Południowej. Żywy kontrast wobec ciszy północy.

Wielka, energetyczna metropolia nad Morzem Arabskim — jeden z głównych międzynarodowych punktów wejścia. Różnorodna, szybka, słynąca z najlepszych owoców morza w kraju.

Jedno z najstarszych nieprzerwanie zamieszkałych miast Azji Południowej, słynące z pokrytych niebieskimi kafelkami sanktuariów sufickich, gwarnych bazarów i intensywnego dziedzictwa.

Małe miasteczko nad Indusem, w którym wyprawy na północ zatrzymują się na noc. Klasyczny punkt tranzytowy między Islamabadem a Hunzą/Skardu na legendarnej KKH.

Administracyjne serce Gilgit-Baltistan i naturalny punkt postojowy przed wyjazdem do Hunzy, Skardu lub Fairy Meadows. Spokojne, górskie miasto handlowe — dobry dzień na odpoczynek i obserwowanie, jak Hindukusz spotyka się z Karakorum.

Najbardziej pocztówkowy zakątek północnego Pakistanu — alpejska łąka na wysokości 3300 m, z której widać Nanga Parbat (9. szczyt świata) jak na dłoni. Sam dojazd to przygoda: emocjonujący odcinek jeepem i 90 minut piechotą z wioski Tato.

Krótki wypad z Gilgit w zupełnie inny świat — sosnowe lasy, alpejskie hale i trzy małe jeziora w intensywnych odcieniach niebieskiego, zielonego i turkusu. Cicho, niezbyt wysoko, przyjaźnie. Zimą, co zaskakujące, jest tu naprawdę dobre narciarstwo.

Kulturalne serce Hindukuszu i punkt wejścia do dolin Kalash — domu jednej z ostatnich pogańskich kultur Azji Południowej. Otoczony siedmiotysięcznikami, połączony z resztą Pakistanu jednymi z najbardziej dramatycznych górskich przełęczy w kraju.

Zielone doliny, rzeki, alpejskie hale i sosnowe lasy — Swat zasłużył sobie na przydomek "Szwajcarii Pakistanu" na długo przed Instagramem. To także jedno z najważniejszych miejsc archeologicznych buddyjskich w kraju — klasztory z II wieku p.n.e.

Najpopularniejszy letni cel ucieczki z upału — zielona dolina rzeczna w Hindukuszu z legendarnym jeziorem Saif-ul-Malook u jej szczytu. Sama jazda przez Dolinę Kaghan to przeżycie: rwące rzeki, serpentyny i łąki dzikich kwiatów powyżej granicy lasu.

Brytyjska kurort-stacja w przedgórzu nad Islamabadem — Pakistańczycy uciekają tu przed letnim upałem od 150 lat. Chłodne sosnowe lasy, wiktoriańskie sklepy, a w pogodne dni widok na wzgórza Margalla. Sama wijąca się droga w górę to część atrakcji.